zaman çok çabuk geçmiş gitmiş yine. odama yeni yeni alışmaya çalıştığımda zamanlardan kalma bu fotoğrafla fark ettim bu gece de bunu. zaman geçerken bi çok şey de değişir ya, bunu da fark ettiren şimdi odanın görüntüsünün bu halde olmaması. artık ne masa fotoğraftaki yerinde, ne de kitaplık.
insan önce bi şeyere nasıl

alışırım diye çekinirken, alıştıktan sonra da nasıl değiştirebilirim diye saldırıyor işte bu yüzden artık eşyalar farklı yerlerden bakıyorlar bana. olduğu gibi kabullenebilmek, değiştirmek için zorlamamak, kendimize uyarlamaya çalışmamak mümkün mü bi şeyleri, birilerini?
eskiden bu alan adı altında yayınladığım yazılardan daha neşeli olmam umuduyla devam edeceğim burada.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder