burcum'a

bir insana ne kadar yakın hissedebilirsiniz aranızda hiç bi kan bağı olmasa da? ne kadar çok şeyinizi gözünüz kapalı paylaşabilirsiniz? ne kadar uzakta olsa da ya da ne kadar yakın da, ne kadar zaman geçse de aranızdaki bağın gücünü hiç yitirmediğini kaç insan hissettirebilir?

ona verdiğim değeri önemseyen az insandan biri 'O' yukarıdaki cevapları karşılayan insan. arkadaşlık kavramının kafamda ayrı bi tanımı olmasını sağlayan, beni eleştirdiğinde kulak kabarttığım, gerekli gereksiz şeylere güldüğüm, ağlaştığım, düşünmeden konuşabildiğim, içimden geçenleri en düz haliyle bilen iki insandan biri.

bi parçam gibi hissedebildiğim insan bugün doğdu, iyi ki de doğdu.

zamandan kareler

zaman çok çabuk geçmiş gitmiş yine. odama yeni yeni alışmaya çalıştığımda zamanlardan kalma bu fotoğrafla fark ettim bu gece de bunu. zaman geçerken bi çok şey de değişir ya, bunu da fark ettiren şimdi odanın görüntüsünün bu halde olmaması. artık ne masa fotoğraftaki yerinde, ne de kitaplık.

insan önce bi şeyere nasıl alışırım diye çekinirken, alıştıktan sonra da nasıl değiştirebilirim diye saldırıyor işte bu yüzden artık eşyalar farklı yerlerden bakıyorlar bana. olduğu gibi kabullenebilmek, değiştirmek için zorlamamak, kendimize uyarlamaya çalışmamak mümkün mü bi şeyleri, birilerini?

eskiden bu alan adı altında yayınladığım yazılardan daha neşeli olmam umuduyla devam edeceğim burada.